Koşturmaca ile geçecek yeni bir gün daha başlıyor. Sabahın erken saatlerinde yola çıkıp hayatta olman gereken yerde bulunman lazım. İşyerinde ve işinin başında ve oraya ulaşabilmek için durakta, istasyonda veya iskelede. Yorulacağına emin olduğun bir güne başlıyorsun, ta ki dinlenmek için sana verilmiş izin gününe gelene kadar. Bu ana kadar biraz karamsar geldiğine eminim akan cümlelerin. Ancak bu sorumluluklar dünyası ile baş edebilmek için durup kendine 10 dakikada olsa zaman ayırmak bir nebze daha kolaylaştırır mı? Bir ya da birkaç kez deneme yapmanı öneriyorum. Bana çok yardımı oldu ve olmaya devam ediyor.
Ben sabah insanıyım ve bu durma vakitleri için sabahın erken saatini seçtim ve baktım iyi geliyor öyle de kaldı. Sabah bir 15-20 dakika erken uyanıyorum ve kahvemi durarak sadece durarak içiyorum. Camdan dışarı bakarak bazen, bazen içime bakarak ve sadece durarak. Günün devamındaki telaşeye başlamadan sessizce güç topluyorum içimde. Sonrasında bütün sorumluluklarımı gerçekleştirmek için önümde uzun saatler olacak ve zihnen buna hazır olmak için sadece duruyorum. Ve kendime ayırdığım o 15 dakika bittikten sonra yavaşça koltuktan kalkıyorum ve o günün sahnesine çıkmak için hazırlanmaya başlıyorum.
Siz de bugün belki yarın belki bu hafta ya da ay içinde bir deneyin. Günün hangi saati, hangi mekanı uygunsa bir 10 dakika sessizce durun. Sabah uyandığınızda belki benim gibi, belki metrodan ya da otobüsten indiğiniz yerde bankta belki, belki öğle aranızda işyerinizde sessiz bir köşede, belki akşam herkes uykuya çekildiğinde deneyin. Ama deneyin bir kez. Bakarsınız iyi gelir…